» februari vervolg

Wat is dit?

18 februari
De derde week school is gepasseerd voor Jonas. Brent heeft er een weekje opzitten, samen met mama.

Jonas gaat als een speer in zijn klas. Deze week heeft zijn juf hem in de hemel geprezen!! Ze beschreef Jonas als een droge spons die water opzuigt, zo neemt hij het Engels op. Hij is op 2 weken tijd maar liefst 6 leesniveaus gestegen!! Vorige week had hij een certificaat gekregen omdat hij “super reader” was. Hij vertoont sinds deze week ook wat bijwerkingen, vooral als hij net van school komt, betrapt hij zichzelf op een Engels woord. Hij doet het echt heel onbewust. Het is heel amusant om die evolutie te volgen. Hij heeft zichzelf tijdens de middagpauzes ook al laten kennen als stervoetballer. Elke middag wordt er een balletje getrapt, daar doet hij natuurlijk met alle plezier aan mee, mensen die hem kennen die weten dat hij zijn leven geeft voor de bal! Dat is ook meteen een goede oefening voor het aankomende voetbalseizoen. Vorig weekeinde heeft Jonas zich ingeschreven bij een voetbalclub. Binnen 3 weken worden de ploegen verdeeld, en starten de trainingen. De “season kick off” is op 2 april.

Brent heeft er zijn eerste week op zitten. Het verschil met zijn Belgische schoolleventje is levensgroot! Brent heeft nu in plaats van 5 klasgenootjes, 28 klasgenootjes. De kinderen in zijn klas zijn nu allemaal kinderen van zijn eigen leeftijd. Het is onvoorstelbaar hoe hij zich aanpast, en er nog van geniet ook. De kinderen in zijn klas hebben hem met al hun liefde ( en dat hebben ze echt veel hoor!) in hun kring gesloten. Er wordt voor Brent gezorgd alsof hun leven ervan afhangt. Ze willen dolgraag Brent zijn gebarentaal leren, zodat ze met hem kunnen praten. Ze zouden bij wijze van spreken zijn voeten kussen om zijn vriend te mogen zijn!
Ik ben de hele week met Brent meegegaan, ik mocht naast hem zitten! (gelukzak ben ik toch!) Eigenlijk had ik de intentie om hem ook emotioneel bij te staan, maar dat is dus volledig overbodig. Ik heb deze week vooral voor Brent ‘tolk’ gespeeld, anders zou hij natuurlijk niet geweten hebben wat te doen als de meester een opdracht gaf. Zijn begrip van de Engelse taal gaat er net zoals bij Jonas elke dag op vooruit. Voor Brent lijkt het zelfs nog iets makkelijker te gaan.
Brent heeft zich op zijn beurt ingeschreven in de zwemschool, dat was al sinds onze aankomst zijn wens, hij heeft er vorige donderdag zijn eerste les gehad, hij telt nu al af naar de volgende les!

Voor mezelf was het heel interessant om een weekje onder de schoolleiding en leerkrachten door te brengen. Ik heb zo meteen een heel goed beeld van hoe het onderwijs hier in elkaar zit, hoe een schooldag eruit ziet, hoe de kinderen hier met elkaar omgaan. Eén ding staat vast, het is helemaal anders dan het Belgische systeem, wat niet wil zeggen dat het ene beter of slechter is dan het andere, het is anders. De kinderen worden onvoorstelbaar gemotiveerd om dingen te leren. Jonas en Brent zijn er alvast heel positief door beïnvloed, en hebben al een beetje van het Nieuw-Zeelandse enthousiasme overgenomen. Ze zijn hier echt bezig met nog meer open te bloeien dan ze al waren, het is fantastisch om te zien.

25 februari

Eindelijk even tijd voor een update, het zijn al drukke dagen geweest! Gelukkig is ’t een gezellige drukte, het leven begint zo stilletjes aan vorm te krijgen.

Met de kinderen loopt alles nog steeds als een trein op school. Ik merk dat ik voor Brent niet altijd meer nuttig kan zijn, dus het is nu tijd om hem zijn eigen gangetje wat meer te laten gaan. Brent is ontzettend populair geworden in de klas en zelfs op school. Hij is niet langer “ de broer van Jonas”, hij is Brent, en hij is ook nog eens “cool” zoals ze dat zo mooi kunnen zeggen. Hij wordt door iedereen toegeroepen en uitgewuifd als hij komt en gaat, ik weet in godsnaam niet hoe ze allemaal weten wie hij is, en hoe hij heet. Hij geniet ervan, en hij verdient het ook!!

Er is ook enige verandering wat de permits betreft. Brent had tot gisteren een tijdelijke studentpermit van maar 6 maanden, omdat de Immigratiedienst Brent zijn medische toestand iets nader wilde bekijken, men is namelijk nogal voorzichtig met mensen die wel eens een last voor de Nieuw-Zeelandse Staat zouden kunnen zijn. Er zijn bepaalde gezondheidseisen waar je aan moet voldoen om hier in Nieuw-Zeeland te kunnen verblijven. We hadden dus in ’t ergste geval kans dat we onze koffers al in Juli moesten pakken.
Na een bezoekje aan een plaatselijke pediater, die nader onderzoek moest doen, hebben we een nieuwe aanvraag ingediend voor Brent. Het resultaat is nu dat we met zijn allen een permit hebben tot en met Juli 2007! Reden om te feesten natuurlijk!!!!

Het feest blijft echter nog bescheiden, omdat we ook tegelijkertijd een aanvraag hebben ingediend voor permanente verblijfsvergunning. Voor zulke vergunningen gelden ook gezondheidsregels, dus zal Brent zijn medisch dossier weer door een dokter van de Immigratiedienst moeten worden bekeken, ook dat van mij, ik had namelijk een kleine 2 jaar geleden een hersenbloeding, gelukkig zonder blijvende schade.
Men bekijkt voor permanente verblijfsvergunningen de medische toestand vooral op lange termijn. Voor een ingegroeide teennagel zal je vast en zeker niet geweigerd worden, hoor!
Afwachten dus is het enige wat we voorlopig kunnen doen, misschien komt er nog een bijkomend onderzoek aan te pas, wie weet. Het resultaat zou volgens onze Immigratie Officier niet langer dan nog enkele weken op zich laten wachten. Tot die tijd houden we de champagne nog veilig dicht, onze adem in, en onze vingers gekruist.

In ieder geval mogen we zeker hier blijven tot Juli 2007 dankzij onze huidige permits, ongeacht wat er ook beslist wordt wat betreft de permanente vergunningen. Michel en ik zijn er echter nog niet uit. We kunnen ons moeilijk voorstellen hoe we ons zouden voelen indien het uitloopt op een weigering. Ik persoonlijk denk dat het dan moeilijk is om ons leven hier verder op te bouwen, wetende dat we het toch weer moeten afbreken binnen 2 jaar. Hopelijk brengt tijd raad, of beter nog… goed nieuws van de Immigratiedienst natuurlijk.
Eén ding staat vast, de spreuk “ ’t is nergens beter dan in België”, die gaat voor ons niet meer op!! België staat al lang niet meer op ons lijstje van reservebestemmingen, we hebben te veel van ’t mooie leven geproefd!

[ terug... ]Omhoog


Maak vrienden

ons fotoalbum:

Bezoekersaantal

Het weer in Tauranga, NZ

Het weer in Oud-Turnhout


Copyright 2002-2020