» februari

Wat is dit?

1 februari
Vandaag begon het nieuwe schooljaar in Nieuw-Zeeland.

verslag van de eerste schooldag (schrijver: Jonas himself):

Beste websiters,
het is heel goed gegaan op school want ik heb een hele goeie juffrouw ze heet mrs bostin .
And ik heb al Engels geleerd zoals I have one small dog and I play soccer, I have one brother,
I have one mum and one dad,and I have three friends at school versta je dat allemaal? duimen voor de websiters!!
Engels is niet zooo moeilijk als je nog little bent.
And na één dag heb ik echt al 3 vrienden gemaakt and het zijn 2 maori's and nog ne witte!!!!!!
And terwijl jullie aan het snurken waren heb ik veel meer Engels geleerd.
Ik had een toffe and spannende dag,
vele groetjes van Jonas de kiwi!!! See ya!


10 februari
Jonas heeft er al 2 schoolweken opzitten. Vandaag heb ik een onderonsje gehad met de directeur en Jonas zijn juf. Jonas blijkt een uitblinker te zijn in het kiwi-taaltje!! Hij staat thuis op te scheppen met de typische kiwiklank die hij perfect kan imiteren. We zijn allemaal razend jaloers op hem!!! Hij is goed op weg om volwaardige Kiwi te worden.
Verder vertelde de juf me dat Jonas een pientere kerel is, die heel snel vertrokken is met nieuwe leerstof en het Engels. Hij heeft ook al een hele boel vrienden gemaakt, en heeft zelfs al een beste vriend op school. Heel leuk om te horen dat hij het geweldig doet!!

Het onderonsje was ook bedoeld om de startdag van Brent vast te leggen. Maandag gaat Brent van start, en zoals afgesproken gaat mama lekker mee, zolang 'group special education' hun dossier nog niet volledig af is. Zij waren deze week bij ons op bezoek om Brent te testen, en zullen beslissen hoeveel uren Brent individueel zal worden bijgestaan door een assistent in de klas. Morgen staat er nog een gesprek op het programma met Brent zijn leerkracht, om wat praktische zaken te bespreken, en een strategie uit te werken. Geen probleem hoor, meester Rob krijg ik wel onder de duim!!

Michel gaat al fluitend naar zijn werk, of nee, 't was fietsend! In ieder geval is hij al goed geïntegreerd, hij heeft gisteren met z'n collega's na het werk nog een voetbalwedstrijd gespeeld, en hij heeft zich ook ingeschreven om mee te doen met een grote loopwedstrijd hier in Auckland. Het moet spectaculair zijn, de route gaat zelfs over de Harbour Bridge.

Ondertussen is ook onze aanvraag voor permanente verblijfsvergunning ingediend, we zijn heel benieuwd of ze vinden of wij Nieuw-Zeeland iets te bieden hebben.
De aanvraag is officieel van start gegaan op 1 februari, dat was toevallig de dag dat we onze tickets terug naar België hadden. 4 lege plaatsen dus op die vlucht! We hebben die dag niet getwijfeld, en we zijn lekker hiergebleven!!


14 februari

De eerste schooldag zit erop voor Brent en zijn mama! Brent is een kind om jaloers op te zijn. Wat een kind!! Geen spoor van zenuwachtigheid te bespeuren, hij treedt de klas binnen alsof hij zijn eigen slaapkamer binnenwandelt, wat een kerel!!Hij heeft de hele klas in zijn broekzak zitten! De meisjes hebben allemaal een boontje voor hem, naar hun zeggen omdat hij zo’n charmante lach heeft. De klas was goed voorbereid op zijn komst, ze hebben Brent deze morgen in zijn eigen gebarentaal goeiemorgen gezegd. Het is mooi om te zien hoe ongelooflijk behulpzaam de kinderen hier zijn. Ze hebben hem zonder aarzelen aanvaard in hun klas. Het gebruik van de gebaren vinden ze geweldig interessant, ze staan bijna te springen om er nog meer te leren. Het valt echt op hoe leergierig de kinderen hier zijn.

Brent zelf vond het een geweldige ervaring. We hebben vandaag boeken gelezen, computer gespeeld, de grote en kleine letter ‘c’ geleerd, cricket geleerd van een ‘echte cricketspeler’, gezwommen, … . Het lijkt alsof hij zijn hele leven nog niet anders gedaan heeft dan de Kiwi uitgehangen! Brent heeft zich ook van zijn beste kant laten zien vandaag, hij lijkt ook geen moeite te hebben met het Engels. Volgens mij neemt hij het zo snel op omdat hij de hele dag zijn oren wijd open heeft, en noodgedwongen zelf niets zegt. Brent gaat met alle plezier morgen weer terug naar school.

Mama is gelukkig ook aanvaard in haar klasje! Natuurlijk had ik ook mijn ogen en oren ver open vandaag. Hoe dieper je tot de kern doordringt, hoe meer merk je toch de verschillen met de Belgische cultuur. Tijdens ‘teatime’ in de lerarenkamer kom je toch wel wat te weten hoor. Wat onmiddellijk opvalt is dat de organisatie op de school minder goed is. Soms geeft de hele toestand een beetje een chaotische indruk, maar dat blijkt toch weer gewoon deel uit te maken van de mentaliteit. Het is zonder twijfel anders. De kinderen worden hier minder ‘geleid’ en meer aangemoedigd om heel erg nieuwsgierig te zijn, om bij wijze van spreken zelf te beslissen wat ze willen leren. Het is geweldig hoe ze je vragen stellen, en aan je lippen hangen als ze een antwoord krijgen, wat een enthousiasme. Natuurlijk worden ze ook wel gestuurd, het zou anders nogal een kermis worden, maar die indruk hebben ze helemaal niet.

Jonas is blij dat hij zijn schoolleven kan delen met zijn broer. Hij is nu natuurlijk even de ouwe rot in het vak, en moet ons soms wel eens vertellen waar we onze boekentas moeten zetten, en of we in de rij moeten staan als het belt,…

Iedereen, echt iedereen, zelfs mensen die helemaal niet bezig zijn met emigratie of wat dan ook, zou ik echt de ervaring gunnen van wat wij nu allemaal beleven. Iedereen zou er recht op moeten hebben, gewoon even eens een paar maanden in het buitenland wonen, zonder meer, het is onvergetelijk.

[ terug... ]Omhoog


Maak vrienden

ons fotoalbum:

Bezoekersaantal

Het weer in Tauranga, NZ

Het weer in Oud-Turnhout


Copyright 2002-2020