» vervolg van november

Wat is dit?

22 november

Realistisch als we zijn, proberen we toch ook de negatieve kanten van Nieuw-Zeeland te ontdekken. Met veel moeite hebben we er gevonden! Namelijk de kaas in Nieuw-Zeeland wordt niet verkocht in sneetjes, maar enkel in blokken. Nog een merkwaardig minpunt is dat het kiwifruit hier in erbarmelijke staat is. Ik heb er zelfs nog geen gekocht, ze lijken echt overrijp. Slecht nieuws is ook dat de televisie hier echt nergens op lijkt. De zenders zijn op 1 hand te tellen, en de inhoud laat ook wat te wensen over. Het goeie nieuws ervan is, dat hier helemaal geen televisie nodig hebt, niemand lijkt er zich druk over te maken!
Positieve kanten vinden we natuurlijk iets makkelijker. Een opvallend feit is de keuken, of chique gezegd `cuisine`, maar noem het gerust `haute cuisine`! De groenten zijn hier veel intenser en zoeter van smaak. Bij sla en tomaten heb je ook helemaal geen mayonaise nodig. Op de aardappelen heb je niet eens zout nodig. Het vlees smaakt hier naar...echt vlees! Ja echt, het smaakt veel natuurlijker. Het brood daarentegen is hier allesbehalve ambachtelijk, dat lijkt meer op massaproductie. Gelukkig is hier alles aanwezig om zelf brood te bakken, dus wacht ik geduldig op mijn broodoventje.
Verder is er nog weinig verandering in de situatie. Michel is nog bezig met solliciteren. Vaak wordt hij 2 keer gevraagd voor een interview bij hetzelfde bedrijf. Het lijkt alsof men hier werkt met een soort van preselectie. Eerst komt hij bij iemand terecht voor een oppervlakkig interview, en als daaruit blijkt dat hij toch interessant is voor de job, wordt hij een tweede keer uitgenodigd door een `belangrijker` persoon. Dat is natuurlijk positief, dat wil dus zeggen dat hij voor alle jobs waar hij voor gesolliciteerd heeft, interessant is, het wordt alleen moeilijk kiezen!
Bij 1 bedrijf zou Michel al zeker kunnen beginnen te werken, maar hij houdt de boot nog wat afm omdat het niet zijn voorkeur heeft. Morgen moet hij zelfs een psychologische test gaan doen bij een `voorkeur`bedrijf. Ik ben daar niet echt bang voor, `psychologie` is totaal niet zijn vak, maar het is zo`n beetje Michel zijn middlename!! Als er iemand is die weloverwogen beslissingen kan nemen, en de kalmte kan bewaren in extreme situaties, dan is het Michel.
Omdat we er ook nog geen idee van hebben waar zich de uiteindelijke job zal voordoen, verblijven we nog altijd op motel, een ander nu, want het eerste hadden we maar gereserveerd voor 1 week. Per ongeluk zijn we nu terechtgekomen in een luxueuzer verblijf, zelfs met een eigen whirlpool, niet omdat we opeens een dikke nek hebben gekregen, maar gewoon omdat we 50 dollar korting kregen per nacht, omdat we er lang verblijven!! We schamen ons een beetje voor al die luxe, maar ach, we hebben het verdiend, zullen we maar denken!!

4 december

Vandaag is Cartouche vrijgekomen uit haar benarde situatie, het beestje weet met haar geluk geen blijf!! Gelukkig is ze door de mensen van de quarantaine goed opgevangen, en heeft ze er geen trauma aan over gehouden. Ze is alleen nog wat zwakjes omdat ze er weinig beweging had. Binnen een paar dagen zal ze weer de oude zijn!We zijn blij dat ons gezin weer volledig is.

Afgelopen woensdag hebben we dan ook een huis gevonden, dat moest ook omdat we niet op motel konden met een hond. Het is bijna niet te geloven, we zitten midden in de stad, maar het lijkt op een paradijsje, het is er ongelooflijk rustig, we hebben zelfs een mandarijntjesboom en een citroenenboom in de tuin!! Het is een gezellig huis in een doodlopend straatje, met 4 slaapkamers, overal ligt er parket,dat is hier helemaal niet chique of zo, bijna in elk huis ligt hier een houten vloer.
Dit huis is helemaal niet onze eindbestemming, maar wij vinden het het alvast een goed begin. Van hieruit kunnen we Nieuw-Zeeland verkennen, en zien wat de toekomst nog zal brengen.

De werkvergunning van Michel is nog niet in orde gekomen, dat kon ook bijna niet op zo`n korte tijd, dus hij kan maandag nog niet beginnen op zijn werk. Stiekem is hij toch een beetje blij. Het zijn echt drukke tijden geweest, dus een extra weekje vakantie komt best gelegen.
Vandaag gingen we op jacht naar tijdelijke spullen (zetels, stoelen, tafel, bedden, ijskast, microgolf, allerlei keukengerei,...) Het keukengerei, ijskast, microgolf en een zetel haalden we in tweedehandswinkeltjes, we haalden luchtmatrassen en slaapzakken in een kampeerwinkel, en natuurlijk voor de kinderen een gamecube met een T.V. In de tweedehandswinkeltjes kan je hier echt nog bruikbare spullen vinden, er zijn hier een massa van die secondhand shops.

Wat we nu verder gaan doen, is de buurt verkennen, vlakbij is er een schooltje waar we ons lichtje eens zullen gaan opsteken. Brent zal hier waarschijnlijk niet naar het buitengewoon onderwijs gaan, dat is hier niet gangbaar, enkel voor kinderen met een zware mentale handicap. Meestal wordt hier gewerkt met `teacher aids`. Kinderen die extra hulp nodig hebben worden dan individueel ondersteund door een assistent van de leerkracht. `Blijven zitten` bestaat hier niet. Kinderen die het nodig hebben, worden gewoon extra ondersteund. De lagere scholen zijn uit om 15 uur. Bijna geen enkel kind rijdt hier met de fiets naar school. Wie ver woont kan de schoolbus gebruiken, de anderen gaan vaak te voet. Alle scholen hebben hier een uniform, en veel kinderen zien wij naar school gaan op hun blote voeten!! We zijn benieuwd.

[ terug... ]Omhoog


Maak vrienden

ons fotoalbum:

Bezoekersaantal

Het weer in Tauranga, NZ

Het weer in Oud-Turnhout


Copyright 2002-2020