» Voor vertrek DEEL 3

Wat is dit?

Vandaag, 24 oktober gebeurde er iets geweldigs!! We hadden onze honderdste bezoeker op de site, en toevallig weten we ook wie het was!! Proficiat Paul!!
Paul is de broer van Michel. Hij verwacht natuurlijk een prijs, wel, we trakteren hem op vuurwerk !!

27 oktober

Het is woensdagavond, Jonas viert op dit moment samen met zijn teamgenoten van de Duiveltjes A zijn vertrek. Michel heeft er nu zijn laatste werkdag opzitten, hij heeft ook na het werk nog wat collega's uitgenodigd om afscheid te nemen.
We zijn nog precies 12 dagen voor vertrek. Tijd om zenuwen te krijgen, hebben we toch niet, dus daar hebben we nog geen last van.

We eten en drinken nu uit borden en tassen die eigenlijk bestemd waren voor de rommelmarkt, we zitten in een reservezetel, en we hebben een kleine reservesalontafel. Nu ben ik echt blij dat we die nog niet verkocht hadden, want ze komen nu echt goed van pas. Zo heb ik een groot deel van de keukenkasten ook al kunnen leegmaken. Voor de allerlaatste dag heb ik ook al "wegwerpkleding" klaarliggen. Zo hoeven we geen kleren meer te wassen op het laatste moment, gewoon hup, de vuilnisbak in. Het kan me toch niet schelen hoe ik er op de laatste momenten uitzie, als mijn haar maar goed zit!!!

Het is echt een grappig gevoel, zo lekker de boel de boel laten! Ik geef zelfs toe dat ik soms stiekem nadenk over wie ik nog eens graag een mep zou verkopen, en dan vlug het vliegtuig in en weg!!! Spijtig blijft het maar bij dromen, er zouden te veel slachtoffers vallen!!Haha.

De vorige dagen hebben we vooral gezorgd voor de papierwinkel. Banken zijn verwittigd, PC banking is heel handig, daar maken we dan ook dankbaar gebruik van. We krijgen immers nog veel te maken met afrekeningen van scholen, telefoon, internet, electriciteit, water, dan zijn er de autoverzekeringen die een deel van de premie nog terugbetalen. Opzeg van telefoon, adreswijziging bij de post, opzeg van klantenkaarten, en ga zo maar verder. Elke dag schiet me wel wat te binnen.

Wat ook verschrikkelijk veel tijd gekost heeft, dat is het uitzoeken en samenstellen van afscheidskadootjes voor kindjes van de klas, de bus, de voetbal,...
Ik vind het wel belangrijk dat Jonas en Brent in alle glorie afscheid kunnen nemen van hun maatjes, ik heb ook voor hen allebei een emailadres aangemaakt, zodat ze met hun vrienden nog contact kunnen houden als ze dat willen.

Het afscheidsfeestje is gepland voor zondag 31 oktober. We hebben onszelf echt moeten opleggen om het aantal genodigden te beperken. Zo hadden we na een eerste telling meer dan honderd mensen, dat kon echt niet. Natuurlijk wil je iedereen uitnodigen, maar dat kan echt niet. Dat zou echt te gek zijn. We hebben vooral de naaste familie en de beste vrienden uitgenodigd. Op die manier hopen we zelf ook een beetje te kunnen genieten van het gezelschap. Het verslag van het feestje volgt natuurlijk nog!!

31 oktober: THE PARTY...

Ik zal al beginnen met het slechte nieuws, dan zijn we daar alvast vanaf. Tot onze grote spijt zijn de foto's mislukt, dat is natuurlijk echt rot, want ik had graag de foto's op de website geplaatst. Gelukkig hebben we natuurlijk gefilmd, maar helaas kan ik de film niet op de website zetten. Reden om het nog eens over te doen, afspraak volgende maand in Auckland!!!

Dan vlug naar het goede nieuws: het was een feest zoals een feest moet zijn, de opkomst was massaal, het was leuk om iedereen nog eens terug te zien, al was het dan alvast voor de meesten de laatste keer voor lange tijd. We willen iedereen bedanken voor al het succes dat we toegewenst kregen, voor de kado's, en voor het mooie afscheid.
Gelukkig zijn er geen tranen gevloeid, dat is het mooie aan het hele gebeuren. In volle glorie en met een brede glimlach hebben we kunnen afscheid nemen.
Bedankt ouders, broers, schoonzus, moemoe's, vava's, moeke's, vake's, tantes nonkels, nichten, neven, het was onvergetelijk!

We hebben met z'n allen nog eens lekker bijgekletst, plezier gemaakt, samen gezongen en muziek gemaakt, echt waar. Daar hebben natuurlijk de Maestro's voor gezorgd. De maestro's alias de "gitaarprutsers" zijn een vrolijke bende, waar ik (Lesly dus) al enige jaren deel van uitmaak.
Jaren geleden begon ik gitaarles te volgen bij Paul Keeris, de hele groep is nu al een beetje familie geworden. Van hun kregen we alvast wat Nieuw-Zeelandse dollars. Zo kunnen we bij aankomst in Auckland alvast op hun kosten een koffietje drinken! (Carine, ik stuur een SMS berichtje als ik van mijn koffie slurp!) Ik kreeg een pracht van een foto:

Het was voor mij een hele eer, om les te krijgen van een superstar, met een superassistente, samen met een groep supergitaarprutsers. Echt bedankt Paul, Carine, de 2 Dirken, Koen en Jan!!!!! Zij hadden een lied voor mij bedacht, ik lanceer het meteen in Nieuw-Zeeland, het wordt er vast een megahit!
De Rozenlaan hebben zich ook van hun beste kant laten zien. De Rozenlaan is de voetbalploeg van Michel. Zij hebben zoals altijd de deuren mee gesloten. Tsja, het zijn mannen met karakter, ze zetten door tot het einde!!Niet alleen op het veld, maar dus ook in het café!! Bedankt mannen en hun vrouwen, het was keitof! Ook van hen kregen we een mooie herinnering:




De ouders van Jonas zijn voetbalmaatjes hebben ook hun steentje bijgedragen. Bedankt voor de mooie kado's voor de kinderen, Jonas zal jullie erg missen. Het is de ploeg van zijn leven:


Het is niet makkelijk om alles en iedereen achter te laten. Een vraag die we tot hiertoe heel vaak hoorden was: "WAAROM???" . Daar hebben we een antwoord op:
"You can't discover new oceans until you have the courage to lose sight of the shore"

Een welgemeende dankjewel aan allen die bijgedragen hebben aan de mooie avond!
Groetjes van Lesly en Michel.
(In het fotoalbum kan je de foto's van deze pagina uitvergroot bekijken onder "my friends")





[ terug... ]Omhoog


Maak vrienden

ons fotoalbum:

Bezoekersaantal

Het weer in Tauranga, NZ

Het weer in Oud-Turnhout


Copyright 2002-2020